In de letselschadepraktijk draait veel om vertrouwen. Maar waarop is dat vertrouwen gebaseerd? Welke kwaliteit mag van een belangenbehartiger worden verwacht? Welke rol spelen opleiding, ervaring en deskundigheid? Is de kwaliteit van belangenbehartigers voldoende geborgd, of is er sprake van vrij spel? Zijn er grenzen aan de vrije keuze van belangenbehartigers en wanneer mag een verzekeraar een belangenbehartiger weigeren? En hoe zit het met de kwaliteit van verzekeraars zelf en de mogelijkheden om die ter verantwoording te roepen?
In deze bijdrage onderzoeken wij in hoeverre de letselschadepraktijk partijen houvast biedt bij het beoordelen en waarborgen van kwaliteit, en waar ruimte bestaat voor eigen invulling of zelfs vrij spel. Aan de hand van actuele ontwikkelingen, praktijkvoorbeelden en tuchtuitspraken bespreken wij de stand van zaken rondom kwaliteit, transparantie en professionele normen. Daarbij staat de vraag centraal of het huidige stelsel voldoende waarborgen biedt voor slachtoffers, belangenbehartigers en verzekeraars, of dat meer duidelijkheid en normering wenselijk zijn.